Nagroda Specjalna im. Charlesa Tregera, ufundowana przez Rodzinę Charlesa Tregera za najlepsze wykonanie koncertu Henryka Wieniawskiego
Rodzina Tregerów z dumą przedstawia Nagrodę Specjalną im. Charlesa Tregera, ustanowioną, aby uczcić pamięć naszego ukochanego ojca i dziadka. Wyróżnienie to upamiętnia jego historyczne zwycięstwo w 4. Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w 1962 roku, w którym został pierwszym – i jak dotąd jedynym – Amerykaninem sięgającym po ten tytuł. Ten przełomowy moment zapoczątkował jego wspaniałą, międzynarodową karierę wirtuoza skrzypiec. Od tamtego pamiętnego dnia aż do swojego odejścia w 2023 roku darzył Towarzystwo Wieniawskiego oraz Polaków głębokim szacunkiem i serdeczną przyjaźnią. To dla nas wielki przywilej, że możemy podtrzymywać pamięć o jego niezwykłym dorobku, wręczając tę wyjątkową nagrodę jego imienia podczas tegorocznej edycji Konkursu.
O Charlesie Tregerze
Charles Treger – pierwszy (i jak dotąd jedyny) amerykański zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego
Charles Treger (1935–2023) był bezapelacyjnym zwycięzcą 4. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w 1962 roku. Jego triumf połączył w rzadko spotykanej jednomyślności werdykt jury z entuzjazmem publiczności – której najmłodsi słuchacze, w geście bez precedensu w historii Konkursu, z radości wynieśli swojego bohatera na ramionach z Auli Uniwersyteckiej.
Choć 27-letni artysta był już wówczas dojrzałym wirtuozem mającym na koncie ponad 700 występów oraz profesorem w Conservatory of Music na Uniwersytecie Stanu Iowa, wygrana przyniosła mu ogromną satysfakcję. Jego radość była być może nawet większa niż wtedy, gdy jako 11-latek po raz pierwszy wykonał koncert Wieniawskiego z towarzyszeniem orkiestry. Wspominając tamten młodzieńczy występ w ankiecie konkursowej, napisał, że „ten sam Charles Treger” (the same Charles Treger) zna się z twórczością Wieniawskiego od dawna. Tłumacze i komentatorzy przegapili tę językową subtelność, co sprawiło, że niemal we wszystkich ówczesnych relacjach prasowych laureat konkursu pojawiał się pod żartobliwym dwuczłonowym imieniem: „Same Charles”.
Treger dysponował niezwykłym talentem i wyrazistą osobowością artystyczną, które szlifował pod okiem legendarnych pedagogów, w tym Szymona Goldberga, Ivana Galamiana oraz Williama Krolla. Historyczny sukces w Polsce w 1962 roku zapoczątkował jego międzynarodową karierę trwającą ponad pół wieku. Artysta intensywnie koncertował na całym świecie z wiodącymi orkiestrami pod batutą takich mistrzów jak Claudio Abbado, Seiji Ozawa czy Pierre Boulez.
Jako członek-założyciel The Chamber Music Society of Lincoln Center z pasją oddawał się muzyce kameralnej. Przez siedem lat występował w duecie z pianistą André Wattsem, a także współtworzył projekty z plejadą najwybitniejszych artystów, wśród których byli m.in. Rudolf Serkin, Emanuel Ax, Isaac Stern, Pinchas Zukerman, Itzhak Perlman, Mstisław Rostropowicz i Yehudi Menuhin. W trakcie swojej kariery grał na wspaniałym Stradivariusie „Hartmann” z 1723 roku oraz dawał recitale dla prezydentów Stanów Zjednoczonych i królowej brytyjskiej.
Głębokie zaangażowanie w rozwój młodych muzyków skłoniło go do poświęcenia się pracy dydaktycznej – prowadził prywatne studio, kursy mistrzowskie w uznanych instytucjach oraz objął po Ivanie Galamianie stanowisko prezesa i dyrektora słynnej Meadowmount School of Music. Zasiadał również w gremiach prestiżowych fundacji artystycznych, w tym National Endowment for the Arts oraz Rockefeller Foundation.
Po 34 latach Treger powrócił do Poznania jako juror 11. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego. Półtora roku później, wiosną 1998 roku, po raz kolejny odwiedził miasto, by poprowadzić kursy mistrzowskie i zagrać recital w Auli Uniwersyteckiej – tradycyjnym miejscu zmagań konkursowych.
Charles Treger zmarł 12 stycznia 2023 roku w wieku 87 lat.
Charles Treger (USA) – Karol Szymanowski: II Koncert skrzypcowy op. 61
Orkiestra Filharmonii Poznańskiej, dyrygent: Robert Satanowski
4. Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego (1962)
