Nagroda Specjalna Nippon Violin dla Laureata I Nagrody 17. Konkursu Wieniawskiego – skrzypce Antonia Stradivariego, Cremona, 1727
Skrzypce Antonia Stradivariego, Cremona, 1727 r.
W 1727 r. w Cremonie spod ręki Antonia Stradivariego wyszedł znakomity instrument, którego historia właścicielska i wykonawcza jest wyjątkowa.
W 1960 r. skrzypce znajdowały się w nowojorskiej prywatnej kolekcji rodzinnej. Około roku 2006 instrument zakupiła mieszkająca w Nowym Jorku japońska skrzypaczka Nobu Wakabayashi, zdobywczyni 3. nagrody w 9. Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego (1986). Nobu Wakabayashi była właścicielką instrumentu oraz grała na nim do roku 2016.
W 2016 r. skrzypce trafiły do Japonii, do prywatnej kolekcji Hiroko Yoshidy. W latach 2021-2025 grał na nich Fuminori Shinozaki, muzyk NHK Symphony Orchestra.
W 2025 r. instrument z kolekcji Hiroko Yoshidy wykupiło Towarzystwo Nippon Violin; od tej pory wchodzi on w skład kolekcji Towarzystwa.
Nippon Violin ma zaszczyt przekazać ów historyczny instrument Stradivariego w ramach dwuletniego użyczenia zdobywcy I nagrody 17. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego, by w ten sposób wesprzeć zwycięzcę na ważnym, nowym etapie jego/jej międzynarodowej kariery muzycznej.
Nobu Wakabayashi (30 sierpnia 1957 – 8 czerwca 2016)
Nim japońska skrzypaczka Nobu Wakabayashi podjęła studia w Juilliard School, ukończyła Wyższą Szkołę Muzyczną przy Wydziale Muzyki Tokijskiego Uniwersytetu Artystycznego oraz organizowane przez uniwersytet kursy licencjackie i podyplomowe. W 1995 r. została uhonorowana tytułem doktora za dysertację Devils That Appear in Music (Diaboliczne motywy w muzyce).
Wśród jej najważniejszych trofeów konkursowych wymienić należy 1. nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Artystów w Nowym Jorku (1986), 3. nagrodę i nagrody specjalne (m.in. filharmoników poznańskich — za najlepszą współpracę z orkiestrą oraz nagrody Henryka Szerynga i Wandy Wiłkomirskiej) na 9. Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego (1986), jak również nagrody na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Montrealu.
Debiutancki recital w Carnegie Hall w 1987 r. zyskał bardzo pozytywne recenzje, m. in. w The New York Times, i dał początek międzynarodowej karierze solistycznej i kameralnej w trakcie której występowała w USA, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Polsce, Szwajcarii, Austrii, Chinach i Korei Płd.
Debiutancki album artystki zawierający komplet sonat skrzypcowych Brahmsa (Pickwick) zyskał wyróżnienie „CD of the Week” The Daily Telegraph. Dla West German Broadcasting (WDR) nagrała dwupłytowy album Dzieł wszystkich na skrzypce i fortepian Charlesa Ivesa (ARTE NOVA Classics). Szerokie uznanie przyniosły jej również edukacyjne programy muzyczne w telewizji i radiu NHK.
Jako pedagog, prowadziła kursy mistrzowskie na Madrid International Festival, Nara International Academy oraz Bowdoin International Music Festival. Studiowała wiolinistykę u Dorothy DeLay, Emanuela Vardiego, Yoshio Unno i Chikashiego Tanaki; kameralistykę u Felixa Galimira i Josepha Fuchsa oraz teorię muzyki u Michaela White’a i Roberta Frencha.
